Zehir

Yapışmış çıkmıyor!
Enjektör gerekiyor şu duyguyu damarlarımdan çekmek,
Damarlarımın iç çeperleri kıvranıyor,
Zehir gibi, her nefes alışımda oksijenimi bağlıyor.
Kin mi, pişmanlık mı bilmiyorum, belki de öfke bu size karşı..
Korkutuyor, yenilerinin tümlenememe ihtimali
Artık kör halimle görmek istemiyorum,
Eşitlik..

Sen Öldüğünde Ağlamadım

Sen öldüğünde ağlamadım
Öyle bir günde silinip gittin hayatımdan
Sanki hiç var olmamış gibi
Hep dıştan kapatmıştın hayatıma kapıları
Aslında sen varken de yoktun yanımda

Sen hasta olduğunda ağladım
Öksürdün, altımda yumurtalarım pişti
Hapşırdın, öküz oturdu mideme
Ufacık tıksırdın, içim burkuldu
Ölünce hiç sorun olmadı

Hiçbir yakınım üzülmedi
Keşke demedi, giden anıların ardından
Boş ver dediler, herkes hayatta dediler
Ben de ağlamadım,
Pazar günü sen öyle çekip giderken..
Sen öldüğünde kimse ağlamadı